Sabine van Ditzhuijzen

Sabine van DitzhuijzenAug 7, 2026

𝐃𝐞 𝐦𝐚𝐧 𝐧𝐚𝐚𝐬𝐭 𝐦𝐞 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧𝐭 𝐠𝐞ï𝐫𝐫𝐢𝐭𝐞𝐞𝐫𝐝 𝐭𝐞 𝐳𝐮𝐜𝐡𝐭𝐞𝐧. "𝐈𝐤 𝐡𝐞𝐛 𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐤𝐞𝐥 𝐚𝐚𝐧 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐯𝐨𝐨𝐫𝐝𝐫𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧." 𝐙𝐢𝐣𝐧 𝐯𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝𝐢𝐧 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐞𝐞𝐫𝐭 𝐡𝐞𝐦 𝐭𝐞 𝐬𝐮𝐬𝐬𝐞𝐧. Dan gaat het mis: links van mij geeft het poortje een rood scherm. Weer mensen die voor hem langs gaan, waarschijnlijk voor een vlucht die ze anders missen. "Smeerlappen!" roept hij. Hij loopt door, gelukkig. Het is stampvol. Ik schuifel voetje voor voetje naar voren in een mierennest aan krioelende mensen. Mensen kijken haastig om zich heen, pakken hun paspoort, hun telefoon. Er is onrust, ook bij het personeel. Continu klinkt er een verwilderde omroep: er ontbreken mensen voor vertrekkende vluchten, of ze zo snel mogelijk naar de gate willen komen. Hoe dan, vraag ik me af. Er worden flesjes water uitgedeeld. Het personeel werkt zich rot om iedereen door de poortjes te loodsen. Ik trek dit slecht. Als ik een gat zie tussen de linten die de rijen scheiden, komt er een gedachte in me op. Als ik nu gewoon even doorschiet, scheelt dat een half uur. Ik kijk echt, vrijheid zo dichtbij. En schaam me meteen. Dan zie ik een jongen naast zijn moeder staan die precies hetzelfde denkt, ik zie het aan zijn ogen. Hij zegt iets in het Grieks en knikt naar de opening. Ik kijk hem aan en lach. Mooi hoe twee mensen op hetzelfde moment dezelfde gedachte kunnen hebben. Ik besluit gewoon de rij te volgen. Ik heb geen keuze. Maar ik heb wel een keuze in hoe ik hem doorga. Verbitterd en geïrriteerd, me continu afvragend wat er gebeurd zou zijn als ik was afgesneden. Of niet. Ik zet in een opwelling mijn koptelefoon op. Ik had gisteren een liedje gehoord, I'm Alive, en dit nummer staat bovenaan. Life is shining brighter than before I'm wide awake and ready for much more Sunlight on my skin, I'm alive Dancing through the day with the brightest vibe Beautiful life and the joy I can't hide Ik lach hardop bij die laatste regel. The joy I can't hide. Dat is het. Ik voel het plezier door me heen stromen. Als mensen chagrijnig scheldend in deze rij mogen staan, waarom dan niet dansend? Ik begin voorzichtig, wat heupwiegend, maar de bewegingen worden groter. Ik kijk om me heen: mensen schuifelen serieus voort, blik op oneindig of op hun telefoon, doemscrollend. Een kindje van een jaar of vijf kijkt me verrast aan, ook nieuwsgierig. Ik dans door. Een jongen gooit zijn handen in de lucht. Een man kijkt me lachend aan. Bij de controle kijkt de douanemevrouw me lachend aan. Ik lach terug. Ik denk dat leiderschap voor een groot deel hierom draait: niet om wat je overkomt, maar om hoe je ermee omgaat. Dat geldt natuurlijk ook op de werkvloer: in een vergaderzaal, in een team. Wanneer koos jij bewust voor een andere energie of houding, terwijl de situatie je makkelijk het tegenovergestelde had gegund? What a beautiful life. #leiderschap #kiezen #vakantie

Sabine van DitzhuijzenSep 1, 2026

Het rust-effect van je vakantie is binnen ongeveer een week na werkhervatting alweer verdwenen. "Ik wil deze rust van de vakantie vasthouden!" zegt ze resoluut. Twee weken later zit ze weer vol in de ratrace. Herkenbaar? Onderzoekster Jessica de Bloom (she,her,hers) (RUG) zag het in haar analyse van tientallen vakantiestudies: het rust-effect van je vakantie is binnen ongeveer een week na werkhervatting alweer verdwenen. Dus hoe zorg je ervoor dat je de rust en leegte van de vakantie vasthoudt, en niet meteen weer in to-do-lijstjes en opdringerige mails schiet? Ik leerde ooit van iemand: begin na je vakantie niet met het bijwerken van je agenda. Open een leeg Word-document. En schrijf op je inzichten. Wat je anders wilt. Hoe je de rest van je jaar voor je ziet. Het is misschien tijd om eindelijk uit te spreken wat je verlangt, waar je van droomt, wat je ambitie is of juist waar jij voor blijft staan. Of stel die ene ongemakkelijke vraag die je al weken voor je uit schuift. 1 september. Een nieuw leeg blad, na een mooie zomer. #leiderschap #zomer #1september

Sabine van DitzhuijzenSep 7, 2026

Is het oké om het soms even niet te weten? Afgelopen donderdag deden we samen met het Ministerie van Financiën de train de trainer voor de dialoogsessies over #diversiteit en #inclusie. Deze training is voor de interne facilitators die deze sessies straks zelf gaan begeleiden. Eerlijk zijn in een ongemakkelijk gesprek voelt vaak pijnlijk. Je weet niet precies wat je moet zeggen, je bent bang dat je het verkeerd doet, dus zeg je liever niets. Maar dat wel doen is zo belangrijk voor dialoog want het ongemak aangaan levert uiteindelijk juist transparantie op. En dat is precies wat we gaan doen: oefenen met het ongemakkelijke gesprek voeren, je uitspreken. Waar we het voor doen: leidinggevenden praktisch en laagdrempelig steunen in hun rol. Door met elkaar in gesprek te gaan en te oefenen met situaties die ze echt tegenkomen: - Een grapje dat verkeerd landt. - Spanning in het team. - Subtiele uitsluiting die je wel voelt, maar moeilijk kunt benoemen. Waarom? Zodat leidinggevende die momenten eerder herkennen, bespreekbaar kunnen maken en er passender naar kunnen handelen. Er is dus een keuze! Het was een verbindende sessie! Het komende jaar zullen we samen met de facilitators de sessies begeleiden zodat ze het uiteindelijk zelf kunnen doen. Met dank aan Aysun Durmaz-Yilmaz voor de fijne samenwerking! En mijn collega's: Jostein van Vliet, Lieke Veltmaat, Debora van Wely, Billie Bos #leiderschap #dei #dialoog DM me met vragen!